moje serce ogniem młode
było ciągle uwięzione
w celi bólu skutej lodem
Raisa Katariina Sofia Haapalainen
Dwadzieścia jeden chłodnych zim
Ostatni rok w II klasie, czwarta w kolejce do tronu Finlandii
jazda konna| sekcja klawiszowa
Kilka gorzkich słów wylewających się spomiędzy truskawkowych
warg może sprawic więcej szkody, niż zwykłe nie.
Szkoda wyrządzona boli, drażni każdego dnia myśli, kładzie się integralnie na
sercu nie zmieniając jego rytmu, a jednak powodując jego drżenie. Udawany
indywidualizm przestaje mieć znaczenie, gdy jest się jedną z kilku, kolejną z
rzędu, prawdopodobnie bez znaczenia. Chłód chowu nijak ma się z obrazem
ciepłego społeczeństwa ociekającego radością, roztopionym śniegiem i zmęczeniem
ową szczęśliwością. Zapomniana, środkowa, jedyna.
Skryta między barczystymi adonisami w kolejce do tronu,
nieśmiała i schowana za ich ramionami. Wtulona w bark jednego, drugiego trzyma
za rękę i stara się na odległośc wpierac, przy stawianiu pierwszych kroków.
Uciekinierka z życia, szuka swojego miejsca między kartami książek, w
marzeniach sennych i trawie pod stopami. Lubi brac ją między palce, zgniatac,
wdychac narkotyczny zapach, tak inny od tego, który towarzyszy jej w pałacowych
ogrodach. Mimo upływu czasu wciąż zagubiona, wciąż na smyczy losu ze stanowczo zbyt ciasną obrożą.
Sławomir Mizerski
